ارتباط موثربانوجوان

ارتباط موثر والدین بانوجوان

ارتباط موثروالدین با نوجوان یکی از مهم ترین دغدغه های پدر و مادری ست که

فرزند نوجوان دارند و نمی توانند با فرزند شان به خوبی کنار بیایند.

حقیقت این است که پدر و مادر فکر می کنند

چقدر فرزندشان گستاخ و مغرور شده و چه قدر پرتوقع  با ما برخورد می کند.

اما غافل از اینکه در این سنین حساس نوجوان مانند دوران بچگی ونو نهالی اش با پدر و مادر برخورد نمی کند .

او متفاوت رفتار می کند.چون بزرگتر شده است

و احساسات متفاوتی را تجربه می کند.

اوبیش از هرزمان دیگری به توجه والدین از طریق یک رابطه خوب و دوستانه نیاز دارد

رابطه ای که در آن تهدید ،تنبیه،سرزنش ، توهین و دیگررفتارهای مخرب نمی گویم اصلا که امکانش خیلی کم است ، حداقل خیلی کم استفاده شود.

ارتباط موثر والدین و نوجوان

نیاز نوجوان به رابطه ای دوستانه

فرزندان بیش از پیشرفت در مدرسه و درس و نمره

وفراسوی مهارت آموزی و یادگیری موسیقی و رشته های فنی و ورزشی و المپیاد و ….نیازمند داشتن رابطه ای خوب، صمیمی و رضایتبخش با شما هستند.

اگرتوانستید این رابطه راایجاد کنیدبا خیال آسوده بدانید که فرزندتان خودش راه موفقیت و بهروزی را پیدا خواهد کرد.

 

و خبر بد اینکه:

اگراین پیوند و رابطه بین شما و فرزند نوجوانتان وجود نداشته باشد و یا به عبارتی ارتباط موثر والدین با نوجوان کمرنگ باشد،

امکان اینکه نوجوان به سمت مشکلات و اختلالات روانی و بزهکاری کشیده شود بسیارزیاد است.

رتباط موثروالدین و نوجوان

چه زمانی کنترل اوضاع را به دست می گیرید

اینکه نمی توانید با فرزند نوجوانتان به خوبی کنار بیایید نتیجه روشی است که هردوی شما در برخورد با یکدیگر پیش گرفته اید.

واقعیت این است که هرچقدر هم برای کنترل رفتار فرزندتان تلاش کنید فقط زمانی که بااو  هستید می توانید مقداری بررفتارش کنترل داشته باشید.

هیچ تضمینی وجود ندارد که زمانی که در کنار ش نیستید آیا مطابق میل شما رفتار می کند یا نه؟؟

آیا می توانید همیشه مانند دوران کودکی و نونهالی درکنارش بمانید و کنترلش کنید؟

حواستان به درس خواندنش باشد

به غذاخوردن

به لباس پوشیدن

با چه کسانی حرف می زند و در تماس است

و…..

 بهترین کاری که می توانید انجام بدهید کنترل رفتار خودتان است.

تنها زمانی می توانید بر اوضاع زندگی او کنترل واقعی داشته باشید که دست از کنترل کردن بردارید.براساس تئوری انتخاب ما تنها می توانیم بررفتارهای خودمان کنترل داشته باشیم و می توانیم تنها خودمان را تغییردهیم

پس فرزندپروری چه می شود؟

شاید این پرسش در ذهن شما مطرح شودکه نقش تربیت در این بین چگونه است؟

یعنی اینکه مگر میتوان بدون کنترل کردن بچه ها آن ها را تربیت نمود و راه و رسم زندگی را به آن ها آموخت؟

حقیقت این است که اگر تعلیم و تربیت نیز با خشونت و سرزنش و تهدید همراه باشد نتیجه ای متفاوت خواهدداشت.

 

 پدر ومادر و زندگی آن ها خود بزرگترین تعلیم و تربیت برای فرزندان است.

اگر پدر و مادر الگوی مناسبی باشند خود به خود فرزندان از این  الگوهای در دسترسی که هرروز با آن ها در تماسند الگو خواهند گرفت.

مادری گله می کرد که نمیدونم چرا پسرم مطالعه نمی کنه و کتاب نمی خونه!!

هرچی میگم کتاب بخون فایده ای نداره

سوال؟؟؟

آیا آن پدر و مادر خودشان سراغ کتاب می روند؟

آیا اهل مطالعه هستند

آیا آن پسر در خانه شان کتابخانه ای دیده که کتاب های جدیدی در آن به روز می شود؟

تا آنجا که من می شناختم خیر

پس چطور توقع کتاب خوان شدن فرزندی را دارند که الگوی کتابخوانی نداشته؟؟؟؟

 ارتباط موثربانوجوان

رفتارهای قطع کننده ارتباط

زمانی که از دست فرزند نوجوانتان ناراحت هستید

دست به رفتارهایی می زنید که گلسر در کتاب تئوری انتخاب آن را “هفت رفتار مخرب” می نامد

 

سرزنش کردن

تنبیه کردن

غرغر کردن

توهین کردن

انتقادکردن

و….

از رفتارهای مخربی هستند که به ارتباط موثر والدین با نوجوان صدمه جدی واردخواهد کرد

تاثیرکنترل گری برارتباط موثر والدین بانوجوان

یکی از متداول ترین رفتارهایی که همه انسان ها دررفتار با یکدیگر برمی گزینند کنترل یکدیگراست.

همسران در زندگی زناشویی سعی می کنند یکدیگررا کنترل کنند

زن سعی در کنترل شوهر و مرد در تلاش برای کنترل زنش می باشد

و یکی از مهمترین دلایل صدمه دیدن روابط بین افراد همین کنترل گری ست

در رفتار والدین با فرزندان این کنترل گری بسیاردیده می شود و چون پدر و مادر در مقایسه با فرزند دارای قدرت زیادی هستند خیلی از اوقات با کنترل فرزندان این قدرت نمایی بیشتر نمایان کمی شود.

کجابودی

چرارفتی

چرا غذات و نخوردی؟

چرااینطوری لباس پوشیدی؟

چرا درست و نخوندی؟

چرااینجوری درس میخونی؟

و….

وبسیاری چراهای دیگر که پدر و مادر با زیرنظر گرفتن بچه ها با آن ها درگیرند.

وبا این بکن نکن های مداوم نه تنها حس خوبی به نوجوان نمی دهند

بلکه اعتماد فرزند از آن ها کم کم سلب شده و احساس صمیمیت فرزند با پدر و مادر کمرنگ خواهد شد

راهکارهایی برای ارتباط موثر والدین با نوجوان

برای اینکه والدین بتوانند اعتماد فرزند نوجوان را بیشتر جلب کنند باید به چند نکته طلایی در این رابطه توجه نمایند

۱- انعطاف پذیری پدرومادر

در برخورد با موانع و مشکلات است که والدین با فرزندشان دچار چالش می شوند

بنابراین در این گونه شرایط باید سعی کنند کمی انعطاف پذیری بیشتری داشته باشند

شرایط و سن نوجوان راهم کمی در نظر بگیرند و بسیاری از رفتارها را لازمه این سن و سال بدانند

۲-پدرومادر همیشه لازم نیست از قدرت خود استفاده کنند

چون برخورد با بچه ها و قدرت نمایی  بخاطر پدر و مادر بودن رابطه آن ها را با والدین خراب می کند

در حالی که تنها چیزی که می تواند به ارتباط موثر والدین با نوجوان کمک کند

ارتباط ،ارتباط و ارتباط است

اگر والدین بتوانند ارتباط بین خود و فرزند نوجوان را به خوبی حفظ کنند در تربیت یک فرزند سالم و موفق  کاملا پیروز خواهندشد.

 

ارتباط والدین با فرزندان

ارتباط والدین با فرزندان
ارتباط  والدین با فزندان از دغدغه های اساسی والدین در روزگار اکنون است.

واقعا راهکار این مشکل در کجاست؟

چگونه می توان این ارتباط را بهبودبخشید

و چگونه والدین می توانند رابطه بهتر و آرامش بیشتری در برخورد با فرزندانشان داشته باشند؟

والدین که دنیای مطلوب و آرزویشان تربیت صحیح فرزندان است،

بادیدن هر حرکت و رفتاری آن را به آینده کودک و یا نوجوان خود ربط داده و فورا شروع به سرزنش و اعتراض نسبت به رفتارش می کنند.

ارتباط والدین

ارتباط موثروالدین با فرزندان با سرزنش و انتقاد و کنترل گری تخریب می شود

.ویلیام گلسر در کتاب “تئوری انتخاب “که شاهکاری درروانشناسی مثبت نگر است

به موضوع  کنترل بیرونی  و کنترل درونی بارها و بارها اشاره می کند و کنترل بیرونی را عامل اصلی تخریب روابط می داند.

بکن نکن هایی که هروز با فرزندان برسر انجام تکالیف،درس خواندن،مرتب کردن اتاقشان،خاموش کردن تلویزیون و بسیاری از موارد دیگر داریم همه اینها نوعی کنترل بیرونی ست.

ما ناخودآگاه و یا گاهی آگاهانه فرزندان را تحت کنترل مداوم قرار می دهیم

و این رویکرد نه تنها نتیجه ای نخواهیم گرفت

بلکه رابطه بین والدین و فرزند تخریب می شود.

انجام تکالیف مدرسه

انجام تکالیف مدرسه و خواندن درس برای اکثرپدر و مادرها آرزویی دست نیافتنی ست.

عدم تمرکز بچه ها برروی درس وفرارکردن آن ها از انجام تکالیف نیز از دغدغه های انهاست.

راه حل چیست؟

چگونه می توان این مشکل را حل کرد؟

آیا بگو مگوها و دعواهایی که برای انجام هرچه زودتر تکالیف و مرتب کردن اتاق در خانه رخ می دهد نتیجه ای هم داشت

و تاثیر مثبتی در ارتباط والدین بافرزندان گذاشت؟

روز بعد دوباره همین آش و همین کاسه!!

یعنی باز هم بچه ها هیچ تمایلی برای انجام تکالیف ندارند و به زور و با اصرار پدر و مادر به اتاقشان فرستاده می شوند شاید کارشان را به پایان برسانند.

شاید با تهدید و یا باج گرفتن اتاقشان را مرتب کنند اما آیا این رفتار بعنوان یک رفتار دائمی و عادتی در می آید ؟

خیر همه این رفتارهای کنترل بیرونی تنها برای یک بار شخص را مجبور به انجام کارها می کند و بار دیگر همان رفتارهای غلط  توسط فرزندان ادامه می یابد.

رابطه بجای کنترل

راه حل ارتباط والدین با فرزندان و راه حل مشکل رفتارهای غیر مسئولانه فرزندان این است که

بجای کنترل والدین سعی کنند رابطه شان را با فرزندان بهبود ببخشند.

روابط خوب همیشه معجزه می کند .

اگر دوستانه با فرزندانمان برخورد کنیم

و آن ها را به حال خود بگذاریم در انجام تکالیف و وظایف محوله شان ومسئولیت انجام ندادن تکالیف و درس نخواندن را نیز متوجه خودشان کنیم

مطمئنا نیاز به کنترل بیرونی غیرضروری به نظر می رسد.

بچه ها باید بدانند خودشان مسئولندومسئول انجام امور مدرسه ،مسئول نظم و نظافت شخصی و مسئول رفتارهایشان.

پدر و مادر باید اطلاعات و آگاهی لازم را در اختیارشان قراردهند و به آن ها فرصت فکر کردن بدهند.

روابط والدین با فرزندان

ارتباط موثر شکل نخواهد گرفت مگر اینکه شروع به تغییر خود کنیم بجای اینکه از فرزندانمان توقع تغییر داشته باشیم.

هیچ انسانی روی این کره خاکی به خواست ما تغییر نخواهد کرد .

فقط یک نفر توان تغییر را دارد و آن یک نفر خود شخص است.

اکثریت جامعه و اطرافیان و عزیران ما مسئولیت رفتارخودرا برعهده نمی گیرند

و همه کس را مقصر می پندارند .

ما بعنوان الگوهای فرزندانمان مسئولیت پذیری را به آنها بیاموزیم

و روابطمان راهرروززیباترکنیم

تا با تاثیر این بهبود و ارتباط موثر والدین با فرزندان گام بزرگی در تربیت نسلی مسئول برداریم.

سایت مهارتهای زندگی