چشم انداز1400
روزهای اره تیز کنی پایان سال ۹۹
اسفند ۲۴, ۱۳۹۹

این روزهای پایان سال برایم امسال کمی متفاوت شده

از سرعت دویدنم کمی کم شده و بیشتر راه می روم.

چندان عجله ای هم ندارم  برای رسیدن چون حس کسی را دارم که قطارش به مقصد نزدیک شده و کم کم باید ساک و وسایلش را جمع و جور کند.

فکر میکنم نشانه خوبی باشد. احساس می کنم کارهایی را که به خودم قول انجامشان را داده بودم تا حدود زیادی انجام شده.

قول ها و اهدافی که اسفند ۹۸ نوشته بودم را مرور کردم.

راضی کننده بود .چون علی رغم بلند پروازی همیشگی ام در نوشتن اهداف و چپاندن کلی کار در برنامه ماهانه و هفتگی باز هم برایم قابل قبول بود.

این روزها در حال بررسی اهداف ۱۴۰۰ هستم.

اینکه تم سالم چه باشد؟

اولویت اولم و مهمترین هدف امسالم چه باشد؟

چطور هدف گذاری کنم که واقع بینانه باشد، هدفِ من باشد، بتوانم انجامش دهم و برایم معنادار باشد و در راستای رسالت و چشم اندازم؟

دوست دارم دراسفند۱۴۰۰ تبدیل به چه انسانی شوم؟

دلم می خواهد  تا ۲۹ اسفند ۱۴۰۰ چه دستاوردهایی  داشته باشم؟

و تا اسفند ۱۴۰۰ چه کارهایی انجام دهم؟

دوست دارم تا یک سال آینده چه ارزش هایی را زندگی کنم و

پاسخ به این سوال ها روزهای پایانی اسفند را برایم متفاوت کرده.

به قول آبه پییر:

ما انسان ها به همان اندازه که به حداقل های زندگی نیاز داریم ، به دلایلی هم برای زندگی کردن نیازمندیم.

در کنار همه تلاش ها و چالش هایی که داشتم، آنچه این مسیر را برایم لذت بخش می کند و شوق رفتن را همواره افزون تر،رنگ و بوی متفاوت زندگی با این اهداف است.

اینکه دغدغه ای، معنایی، بهانه ای ، شوقی و انگیزه ای برای هر روز تلاشیدن داری.

برای هر روز مطالعه و نوشتن

هر روز پژوهیدن

هر روز تفکر و ارزیابی

و هر سال نو شدن، تغییر کردن، بهتر شدن، رو به بالا شدن و امید و امید و امید.

و من امروز می خواهم کمی بیشتر و ژرف تر به چشم اندازم در ۱۴۰۰ فکر کنم.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.