استعدادمن

استعدادمن

وقتی حرف از هوش و استعداد به میان می آید به یاد مدرسه و رقابت بین بچه زرنگ های کلاس می افتم.

رقابتی نفس گیر که به من القاء می کرد هوش و استعداد کمتری از آنها دارم.

چون کمتر پیش می آمد شاگرد اول شوم . بیشتر حوالی سوم تا پنجم کلاس می چرخیدم.

اما بزرگ تر که شدم دیدم حسابم از بقیه جداست.

من هم ویژگی های خودم را دارم مثبت یا منفی، نقاط ضعف یا قوت خودم..

شاید بعضی هایشان را دوست نداشته باشم

یا مدام خودم را با دیگرانی که موفق می پندارمشان مقایسه کنم.

به هر گونه به قول هاروکی مورا کامی:

انصاف ندارد زندگی.

بعضی ها تا پای جان تلاش می کنند و به خواسته خود نمی رسند در حالی که عده ای بی آنکه سر سوزنی زحمت بکشند به آن دست می یابند.

زندگی اساسا ناعادلانه است اما  حتا در آن صورت نیز امکان یافتن شکلی از عدالت در آن وجود دارد.

 

اگر بخواهیم صرفا به جزئیات زندگی بسنده کنیم، ناعادلانه بودنش بیشتر رخ می نمایاند

اما اگر  کل فرآیند زندگی را به سرعت و نظرانداز بنگریم می بینیم که شکلی از عدالت در آن مشهود است.

یکی از محاسن بالا رفتن سن این است که از بالاتر و با نگاهی کلی تر به همه چیز می نگری

گویی از زندگی کمی فاصله گرفته ای و از زمین هم

قصه استعداد

نهضت بهره هوشی ما را گمراه کرده تا باور کنیم که استعداد داریم یا نداریم، بهره هوشی بالایی داریم یابهره هوشی پایین، زیر متوسط یا متوسط و یا جزو استعدادهای درخشان هستیم.

خواندن  ارزش ها،مسیر زندگی ما را روشن می کند

و این خود عامل جداسازی دانش آموزان ضعیف و متوسط از دانش آموزان قوی تر شد

سال ها با این باور غلط زندگی کردیم که سطح هوش و شخصیت بین پنج تا هفت سالگی تعیین می شود و هیچ چیز نمی تواند آن را تغییر دهد.

خوشبختانه این نظر نادرست است.

دکتر کارولین لیف می گوید:

ما اغلب به اشتباه در چارچوب هایی مثل ناتوان در یادگیری، بااستعداد، راست دست، چپ دست، بیش آموز، کم آموز، باهوش،یا کم کار دسته بندی شده ایم و این تعاریف به سرعت به نگرش ما نسبت به خود(حس خودارزشمندی) تبدیل شده است. روشن است برچسب ها به آسانی به باورهای ذهنی تبدیل شده و ما را محدود می کنند: اما روش خاص تفکر ما بسیار بیشتر از آن چیزی است که برچسب ها در مورد ما می گویند.

خوشبختانه جهان علم روز به روز در حال تغییر است.

پژوهش ها نشان می دهد هوش برای هر کدام از ما منحصر به فرد است.

استعداد ثابت نیست و وقتی از آن استفاده می کنیم، با ما رشد می کند و توسعه می یابد.

استعداد ثابت نیست

خبر خوش اینکه:

شما همان قدر باهوش هستید که می خواهید

مغز انسان تا پایان عمر فیزیکی خود قابلیت رشد و توسعه را دارد

شما این قدرت طبیعی را دارید که مغزتان را توسعه دهید.

شما این قدرت را دارید که روی نقاط قوتتان تمرکز کنید بجای نقاط ضعفتان

چون تکیه بر توانمندی ها و نقاط قوتتان شما را زودتر به موفقیت می رساند.

مثلا مایکل فلپس به دلیل فیزیک متناسب بدنش با شنا و صد البته تمرین مداوم و مستمر توانست به ۲۳ مدال طلای المپیک دست یابد و طی چهار دوره متوالی بهترین ورزشکار المپیک شود.

مایکل فلپس

این افتخار بدون قابلیت فیزیکی فلپس و صرفا با تمرین مداوم، بدین گونه رقم نمی خورد.

به همین خاطر توجه و تاکید بر روی نقاط قوت، می تواند دستاوردهای بیشتر و اعتماد به نفس بالاتری برایمان به ارمغان آورد.

و در ادامه راه می توانیم روی نقاط ضعفمان هم کار کنیم تا بخش های دیگر هوش و استعدادمان را هم بتوانیم شکوفا کنیم.

 

خواندن  مراقبت از دیگران
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.