ارتباط والدین با فرزندان

ارتباط والدین با فرزندان
ارتباط  والدین با فزندان از دغدغه های اساسی والدین در روزگار اکنون است.واقعا راهکار این مشکل در کجاست؟چگونه می توان این ارتباط را بهبودبخشید و چگونه والدین می توانند رابطه بهتر و آرامش بیشتری در برخورد با فرزندانشان داشته باشند

والدین که دنیای مطلوب و آرزویشان تربیت صحیح فرزندان است،بادیدن هر حرکت و رفتاری آن را به آینده کودک و یا نوجوان خود ربط داده و فورا شروع به سرزنش و اعتراض نسبت به رفتارش می کنند.

ارتباط والدین

ارتباط موثروالدین با فرزندان با سرزنش و انتقاد و کنترل گری تخریب می شود.ویلیام گلسر در کتاب “تئوری انتخاب “که شاهکاری درروانشناسی مثبت نگر است به موضوع  کنترل بیرونی  و کنترل درونی بارها و بارها اشاره می کند و کنترل بیرونی را عامل اصلی تخریب روابط می داند.

بکن نکن هایی که هروز با فرزندان برسر انجام تکالیف،درس خواندن،مرتب کردن اتاقشان،خاموش کردن تلویزیون و بسیاری از موارد دیگر داریم همه اینها نوعی کنترل بیرونی ست.

ما ناخودآگاه و یا گاهی آگاهانه فرزندان را تحت کنترل مداوم قرار می دهیم و این رویکرد نه تنها نتیجه ای نخواهیم گرفت بلکه رابطه بین والدین و فرزند تخریب می شود.

انجام تکالیف مدرسه

انجام تکالیف مدرسه و خواندن درس برای اکثرپدر و مادرها آرزویی دست نیافتنی ست.

عدم تمرکز بچه ها برروی درس وفرارکردن آن ها از انجام تکالیف نیز از دغدغه های انهاست.

راه حل چیست؟

چگونه می توان این مشکل را حل کرد؟

آیا بگو مگوها و دعواهایی که برای انجام هرچه زودتر تکالیف و مرتب کردن اتاق در خانه رخ می دهد نتیجه ای هم داشت و تاثیر مثبتی در ارتباط والدین بافرزندان گذاشت؟

خواندن  دنیای مطلوب از دیدگاه تئوری انتخاب

روز بعد دوباره همین آش و همین کاسه!!

یعنی باز هم بچه ها هیچ تمایلی برای انجام تکالیف ندارند و به زور و با اصرار پدر و مادر به اتاقشان فرستاده می شوند شاید کارشان را به پایان برسانند.

شاید با تهدید و یا باج گرفتن اتاقشان را مرتب کنند اما آیا این رفتار بعنوان یک رفتار دائمی و عادتی در می آید ؟

خیر همه این رفتارهای کنترل بیرونی تنها برای یک بار شخص را مجبور به انجام کارها می کند و بار دیگر همان رفتارهای غلط  توسط فرزندان ادامه می یابد.

رابطه بجای کنترل

راه حل ارتباط والدین با فرزندان و راه حل مشکل رفتارهای غیر مسئولانه فرزندان این است که بجای کنترل والدین سعی کنند رابطه شان را با فرزندان بهبود ببخشند.

روابط خوب همیشه معجزه می کند .اگر دوستانه با فرزندانمان برخورد کنیم و آن ها را به حال خود بگذاریم در انجام تکالیف و وظایف محوله شان ومسئولیت انجام ندادن تکالیف و درس نخواندن را نیز متوجه خودشان کنیم مطمئنا نیاز به کنترل بیرونی غیرضروری به نظر می رسد.

بچه ها باید بدانند خودشان مسئولندومسئول انجام امور مدرسه ،مسئول نظم و نظافت شخصی و مسئول رفتارهایشان.

پدر و مادر باید اطلاعات و آگاهی لازم را در اختیارشان قراردهند و به آن ها فرصت فکر کردن بدهند.

روابط والدین با فرزندان

ارتباط موثر شکل نخواهد گرفت مگر اینکه شروع به تغییر خود کنیم بجای اینکه از فرزندانمان توقع تغییر داشته باشیم.

هیچ انسانی روی این کره خاکی به خواست ما تغییر نخواهد کرد .فقط یک نفر توان تغییر را دارد و آن یک نفر خود شخص است.

خواندن  دعوت به مسئولیت پذیری با خودارزیابی

اکثریت جامعه و اطرافیان و عزیران ما مسئولیت رفتارخودرا برعهده نمی گیرند و همه کس را مقصر می پندارند .

ما بعنوان الگوهای فرزندانمان مسئولیت پذیری را به آنها بیاموزیم و روابطمان راهرروززیباترکنیم تا با تاثیر این بهبود و ارتباط موثر والدین با فرزندان گام بزرگی در تربیت نسلی مسئول برداریم.

سایت مهارتهای زندگی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *